كلمه روشن‌بینی به معنی واضح دیدن و به مفهوم قوه ذهنی و بصیرت فوق‌طبیعی، قدرت درك و مشاهده اشیا و افرادی است كه نمی‌توان با كمك حواس عادی آنها را تشخیص داد. و به‌طوركلی دو نوع روشن‌بینی وجود دارد: نوع اول ارادی كه با یك زندگی پاك و سالم امكان رشد می‌یابد و با آموزش می‌توان به شكلی موثر و مفید مورد استفاده قرار گیرد. نوع دوم غیرارادی است كه گاه می‌تواند خطرناك باشد. زیرا شخص با هستی و ذات‌های دیگر ملاقات می‌كند و جهان‌های دیگر را می‌بیند و می‌تواند تجارب روحی انسان را قبل از تولد و پس از مرگ و در جهان‌های نادیدنی ببیند. یك روشن‌بین قادر است چیزهایی مثل ارواح را كه با چشم ظاهر نمی‌توان دید و دارای فركانس بالاتری هستند، را ببیند. البته باید متذكر شد كه هر روشن‌بینی با هر نوع سطح آگاهی قادر به دیدن تمامی انواع ارواح نیست و تنها قادر است ارواحی كه از نظر آگاهی با آنها هماهنگ است را ببیند.
یكی از شاخه‌های روشن‌بینی كه در مورد مشاهده گذشته، حال و آینده است «سایكومتری» نام دارد. در این نوع روشن‌بینی، اغلب روشن‌بینان اتفاقات و حوادث بد و غم‌انگیز را مشاهده می‌كنند، مثل دیدن یك سانحه هوایی، دلیل آن این است كه روشن‌بینان عموماً در سطح آگاهی پایینی قرار دارند و از آنجایی كه اتفاقات ناگوار هم از لحاظ ارتعاشی و انرژی در سطح منفی و پایین‌تر آگاهی اتفاق می‌افتند به‌وفور این‌گونه وقایع را درك می‌كنند. شخص روشن‌بین می‌تواند از طریق لمس شی‌ای به تاریخچه آن شی و افرادی كه آن را لمس كرده‌اند. پی ببرد و از گذشته، حال و آینده مالك آن مطلع شود.
در روشن‌بینی به‌طوركلی دو شاخه اصلی وجود دارد یكی فیزیكی و دیگری غیرفیزیكی. تا به‌حال برایتان اتفاق افتاده كه از گوشه چشم‌تان به چیزی نگاه كنید و وقتی صورت‌تان را برگردانید چیزی نیابید. شاید این را خیالات و تصورات خود بپندارید اما باید گفت كه قسمت‌های بیرونی چشم حساس‌تر از قسمت‌های مركزی آن هستند. مشاهده در روشن‌بینی فیزیكی به همین شكل است. روشن‌بینی به‌صورت غیرفیزیكی به معنی دیدن تصاویری در چشم ذهنی و با پلك‌های بسته می‌باشد. برای بیدارسازی این قابلیت‌ها، نیاز به صبوری، تمرین و ممارست و زمان است.