تحقيق و تأليف: فريبا جليليان

چندین دهه است كه وقوع اعمال خارق‌العاده توسط انسان از زوایای گوناگون مورد بررسی قرار گرفته شده است و مدت‌هاست كه وجود توانمندی‏هاي فوق‏العاده در انسان امری طبيعی و مورد تأیید محققان می‏‌باشد. اعمال خارق‌العاده‌اي هم‌چون خلق اشیاء و ناپدید كردن آنها، خبر گرفتن از غیب، شفاي بیماری، غلبه بر نیروهاي طبیعت، همزمان در دو مكان بودن و... امروزه دانشمندان نه تنها بدنبال اثبات پدیده‏هاي فوق‌طبيعي از طرف انسان نيستند بلكه در پی فرمول‏بندی‏ها و توجیه و تفسیر نحوه عملكرد آن‏ها می‏باشند. ثبت تغییرات میدان مغناطیسي بدن و جریان الكتریكي مغز به هنگام انجام اعمال خارق‏العاده¹، عكسبرداري از فوران انرژی به هنگام شفا، كشف جایگاه فیزیكي انجام پدیده‏هاي فوق‌طبیعي در مغز انسان، تفاسیر فیزیكدانان از پدیده‏ها بر مبنای تئوری‏هاي فیزیك نو از جمله دستاوردهای منتج از تلاش‏های دانشمندان بوده است.²
از طرفی، دانش متعارف به اين مسئله نيز دست يافته است كه همه انسان‏ها قادر به انجام اعمال خارق‌العاده نیستند و تنها عده‏ای موفق به استفاده از نیروهاي بالقوه روحي خود می‏گردند. اما چرا؟
در واقع اين ذهن و سطح آگاهی انسان است كه تعیین‌كننده برخورداری از توانائی‏ها و محدودیت‏های او می‏باشد.
ذهن(روان) آدمی پدیده‏اي اسرارآمیز است و بسان ماشینی بسیار قدرتمند، تاثیری كامل بر جسم، بروز توانائی‏ها و بیماری‌ها و حتی بر كیفیت زندگی انسان دارد و شكل‌دهنده موفقیت‌ها و شكست‌هایش می‏باشد. این موضوع قرن‌هاست كه هم دانشمندان و هم فیلسوفان را متحیر ساخته است.
در دانش مادي‏گرایانه معاصر كه بر غرب حكومت می‏كند، شعور و آگاهي تنها به‌عنوان آثار و نشانه‏هایی از مغز، تلقی و تصور می‏شود. اما فلسفه شرق مسئله را از زاویه كاملاً متفاوتی مدّنظر قرار داده و تمام این آثار و شواهد را مربوط به حقایق روحي و بازتاب‏هایی از قدرت روحي می‏انگارد. از این دیدگاه ذهن انسان پدیده‏ای منفرد و شخصی نیست بلكه یك وجود جهاني است.
كل هستي و كیهان حاوي شعور و آگاهي است كه به‌نام «ذهن كیهاني» شناخته می‏شود. ذهن كیهاني دارای سطوح مختلفی است. ذهن(روان) انسان، این اقیانوس عظیم آگاهي و انرژي نیز دارای هفت سطح كلی است كه با سطوح ذهن كیهاني مطابقت دارد. هر سطحي از آگاهی دارای ساختار معینی است. سطوح پائین‏تر آگاهی، متراكم‏تر و با جهان فیزیكی در ارتباط است و سطوح بالاتر، ساختاری لطیف‏تر دارد و به سطوح متعالي‏تر و برتر آگاهي مربوط می‏گردد.
آگاهي عموم مردم در سطوح پائین‏تر مستقر است و این استقرار به دلیل انتخاب خود انسان بوجود آمده و بر اساس تمركز بیش از حد او بر زندگی مادی و بی‏توجهی‌اش به زندگي باطني م‍ی‌باشد. این نحوه زندگی فرد ارتباط بین او و سطوح برتر آگاهي را قطع كرده و جدائی به‌وجود آورده و خود موجب ایجاد حجاب‏ها و موانع بسیاری بر سر راه ارتباط با شعور برتر شده است. در نتیجه تغذیه و برخورداري از آگاهي برتر میسر نمی‏باشد.
در این سطح از آگاهي، هستی فرد منحصر به جسم و توانائي‏هاي محدود آن می‌شود. آگاهی او در سطح كلام این‌طور است: «من جسم هستم. من ذهن دارم». «من روح دارم». «این درخت است». «این آسمان است». در این سطح از آگاهی، فرد خود را هم هویت با جسم خود می‏شناسد و روح و ذهن خود را از متعلقات جسم خود می‏داند.
اما ذهن فرد مستقر در سطوح برتر آگاهي، از شعور عالي هستي تغذیه می‏كند. او به وحدت قائل است و بین روح هستي، روح، ذهن و جسم خود تمایزی قائل نیست. تجلي كلام او در این سطح اینگونه است: «من روح هستم». «درخت در من است، آسمان در من است، من‏از تو جدا نیستم». فردی كه در این سطح از آگاهی مستقر است وقتی به درخت فرمان بارور شدن بدهد، درخت باور می‌شود.
«من هستم» این دو گروه بسیار با هم تفاوت دارد. این یكی در توهم و فراموشي زندگی می‏كند و توانائي‏های خود را محدود به خوردن، خوابیدن، كاركردن و... كرده است و آن یكی، به نسبت عمق ارتباطش با شعور برتر و به نسبت یگانگي با روح خود و روح هستي، بزرگتر و بزرگتر، و وسیع و وسیع‏تر می‏شود.
پر واضح است كه تمایل اصیل هر انسانی متوجه كامل شدن و توانمند ساختن قابلیت‏ها و واقعیت بخشیدن به نیروهاي نهفته خود است، اما شكوفائي توانائي‏ها و عبور از محدویت‏ها میسر نمی‏شود مگر در ارتباط با شعور برتر هستي. برقراري ارتباط با شعور برتر چگونه اتفاق می‏افتد؟
همه ادیان شیوه‏ها و طرق خاص خود را برای ایجاد ارتباطي بیشتر و گسترده‏تر ارائه داده‏اند. همچنین در بسیاری از مكاتب شرقي تعلیماتي همچون مراقبه و تمرینات جسمي و تمركزي به منظور بیدارسازي این ارتباط در نظر گرفته شده است. یكی از مهم‏ترین راه‏های برقراری ارتباط، شناخت از طریق تعقل و تجربه حیطه‏هاي باطني است. توجه به باطن گامی در جهت شناخت باطني است و شناخت باطني مانند پلي است كه سطوح مختلف آگاهي را به هم مرتبط می‏سازد.
همانگونه كه برتری و اقتدار انسان بر طبیعت به دلیل احاطه او بر دانش ظاهري است، شناخت و كسب دانش باطني نیز موجب تسلط و قدرت و گسترش هستي انسان در حوزه باطني می‏گردد. 
دانائي و شناخت، حجاب‌ها، شرطی‌شدگي‏ها و توهمات را از بین می‏برد و انسان را از تاریكي‌ها، موانع و ضعف‌ها عبور می‏دهد. این راهی است آهسته و گام به گام، همانگونه  كه حجاب‌ها و شرطی‌شدگی‌ها ناگهان بوجود نیامده بلكه در طی زمان و به آهستگی ایجاد شده و انسان را از اصل خود دور ساخته است. از سوئی تنها نوع شناختي كه می‌تواند به این آهستگی سرعت بخشد و راه را كوتاه كند، شناخت قلبي و ایمان است. ایمان به غیب و باطن خود و جهان هستي، اوج آگاهي و شناخت است. آنجا كه ایمان وارد می‏شود هر خواسته‏ای تحقق پیدا می‏كند.
و اما گام اول. آنچه كه بسیاری از محققین در زمینه چگونگی وقوع پدیده‏هاي غیرمتعارف اذعان می‏دارند این است كه دیدگاه‏ها و باورهاي انسان تأثیر بسزایی در امكان به وجود آمدن اعمال خارق‌العاده دارند. از طرفی در آزمایشات تجربي نیز این موضوع به اثبات رسیده كه دیدگاه بدبینانه و منفی نسبت به وجود این گونه پدیده‏ها، خود مانع بزرگی در جهت عدم بروز آن‏ها است. از این رو محققین اولین گام را برای اینكه انسان شاهد وقوع پدیده‏هاي غیرمتعارف باشد، نداشتن قضاوت منفی و بطور كلی بی‏قضاوتي در حوزه باطني دانسته‏اند. در این صورت احتمال وقوع اینگونه پدیده‏ها بوجود خواهد آمد. هم‏چنین این امكان وجود دارد كه با مشاهده اعمال خارق‌العاده و شنیدن خبرهای به‌ظاهر عجیب و غریب، انسان به فكر فرو رود و وضعیت خود را بسنجد، دست به انتخاب زند و با باور باطن و حقیقت وجودي خود آنچه را كه باید، تجربه كند و در مسیر درست گام بردارد. 

پی‏نوشت:
 1- در كتاب جنگ رواني-3، ص 118 مواردی از اعمال خارق‏العاده معرفی شده است. مانند عبور شیئی از مانع كه در شرایط كنترل شده، از آن با سرعت بسیار بالا (400 عكس در ثانیه) فیلمبرداری گردید.
 2- تحقیقات بسیاری در این زمینه در كتاب روش‏هاي جنگ رواني-3، نتایج تحقیقات و كشفیات فراروانشناسي، به تفصیل داده شده است.