تأليف و ترجمه: تيناپورشاهيد

 هيچ فکر کرده‌ايد فضانوردانی که به فضا می‌روند اگر در آن بالا بيمار شوند چه‌کار بايد بکنند؟ در دهه1990،  روس‌ها در يک پروژه سرّی خود برای پاسخ به اين سئوال دستگاهی طراحی نمودند که قدرت درمان‌گری داشت. دستگاه مذكور را «كاسمد» ناميدند. شايد بپرسيد سازندگان دستگاه از کجا به فکر ساخت چنين دستگاهی افتادند؟ از آن‌جايي كه در هر ظاهری، باطنی نهفته است مي‌توان نتيجه گرفت كه همه علوم ظاهری به‌گونه‌ای ريشه در علوم باطني دارند. دانشمندان سازنده اين دستگاه نيز گفته‌اند كه كاسمد را با مشاهده و الهام از روش درمان‌گران و شفابخشان که دستان خود را بالای عضو بيمار فردي می‌گيرند و از اين طريق شفابخشی می‌کنند ساخته‌اند. اما اين مشاهده و تقليد حدود 120 پزشک و متخصص را به مدت 100 سال درگير خود کرد و بهای گزافی بابت آن پرداخت شد. البته اين دستگاه هيچ‌وقت برای درمان فضانوردان استفاده نشد. در اصل فضانوردان تنها بهانه‌ای بودند برای طراحی آن!

حال ببینیم کاسمد چیست؟
دستگاه «کاسمد» در ظاهر شبيه به‌دستگاه کنترل از راه دور تلويزيون است و با يک باتری 9 ولتی کار می‌کند؛ اين دستگاه به ميدان مغناطيسی بدن حساس است. کاسمد سيگنالی با دامنه بزرگ و پهنای باند باريک به قسمت‌هايي از بدن ارسال می‌کند. نرون‌های بدن به محض دريافت سيگنال پاسخ می‌دهند. سيستم عصبی بدن به محض دريافت پالس‌ها سريعاً واکنش نشان می‌دهد و داروخانه سيار بدن و در اصل سيستم خود- بهبودی بدن فعال می‌شود. بين بدن بيمار و دستگاه، مدار فيدبک طراحی شده است. بدن بيمار پس از دريافت سيگنال دستگاه، يک سيگنال بيولوژيکی فيدبک به دستگاه وارد می‌کند. دستگاه با توجه به سيگنال دريافتی، سيگنال ديگری ارسال می‌کند. اين چرخه تا زمان بهبودی کامل ادامه پيدا می‌کند و شخصی که با دستگاه کار می‌کند از روی اعداد و ارقام روی صفحه ديجيتالی دستگاه وضعيت عضو بيمار را متوجه می‌شود.  

ميزان موفقيت دستگاه برای درمان بيماري‌های به شرح زير بوده است:
بيماري‌هاي مربوط به اسکلت بدن انسان و بيماري‌های ماهيچه‌ای حدود 79%، بيماري‌های گردش خون 82%، امراض روده‌ای93%، بيماري‌های تنفسی84%، ادراری89%، بيماري‌های زنان 78%، سيستم عصبی81%، غدد و دهان91%، گوش82% و چشم 93%.