(پرده اول) كلاس درس، روز اول شاگردان پشت ميزهاي خودشان نشسته بودند، آموزگار درس را شروع مي‌كند: «امروز دستور زبان داريم، كتاب‌ها را بيرون بياوريد». شاگردان اطاعت مي‌كنند. آموزگار طبق معمول، بعد از پايان توضيحاتش، درس را از بچه‌ها مي‌پرسد و از شاگردان مي‌خواهد كه فعل‌هاي مختلف را صرف كنند، شاگردان هم به نوبت جواب مي‌دهند. تا اينكه نوبت به يكي ديگر از شاگردان مي‌رسد ... آموزگار به شاگرد: «فعل ندانستن را صرف كن». شاگرد: «من نمي‌دانم، تو نمي‌داني، ...» شاگرد به اين قسمت كه مي‌رسد مكثي مي‌كند، انگار نمي‌تواند ادامه دهد «او ... او ... » نه هر كار كرد، نتوانست بقيه‌اش را بگويد، آموزگار با ديدن مكث شاگرد، فكر كرد مشكلي در فهم درس آن روز براي شاگرد پيش آمده، پس گفت: «ادامه بده، نكند به درس گوش نمي‌كردي»؟ شاگرد گفت: «چرا، گوش مي‌كردم» و سكوت كرد. آموزگار كمي بلند‌تر گفت: «پس ادامه بده، اين كه خيلي ساده است». شاگرد گفت: «اين خيلي مشكل است». آموزگار: «چه چيزي مشكل است، مشكل...ادامه