‌‌هر روزه اخبار بسيار و گوناگونی درباره آيين شيطان پرستی و جادوگری در سراسر جهان منتشر می‌شود. اين اخبار به يمن وجود سايت‌های خبری در اينترنت و جهانی شدن رسانه‌های عمومی می‌تواند در اختيار مردم قرار گيرد. اين اخبار حاوی هشدارهايی است برای مردم و نشانه‌ای است از حضور جدي نيروهای منفی و شيطانی و همچنين نيروهای هشيار و مبارز در سراسر جهان.

‌‌در ايالت شرقي جارخند جادوگران موجوداتي افسانه‌اي نيستند که کلاه‌هاي مشکي به سر کنند و عصاهايي داشته باشند که از آنها ستاره بيرون بيايد بلکه افرادي منفور جامعه هستند که هيچ کس به آنها کمک نمي‌کند و اغلب مردم از آنها مي‌ترسند . در مناطق قبيله‌اي ، حتي زنان جادوگر مورد آزاد و اذيت قرار مي‌گيرند و از حقوق اجتماعي خود محروم هستند . در اين منطقه ، بيشتر زناني که جادوگر شمرده مي‌شوند يا بيوه زن هستند و يا زناني بدون فرزند پسر. اغلب زناني که صاحب فرزند پسر نمي‌شوند ، بر اين باورند که اگر کودکي را قرباني کنند، صاحب فرزند پسر مي‌شوند .

‌‌برخي از اين جادوگران ، از جادوي سياه براي درمان بيماري استفاده مي‌کنند . در روستاها ، پزشکان جادوگر که « اوخاس» نام دارند ، زنان جادوگري هستند که مورد خشم و غضب قبيله بوده و به بدنامي از آنها ياد مي‌شود . يکي از افراد روستا مي‌گويد : «نمي‌توانيد تصورش را بکنيد که وضعيت زناني که متهم به جادوگر مي‌شوند چيست. حتي آنها را مجبور به خوردن مدفوع انسان‌ها مي‌کنند ».

‌‌از سال 2001 قانونی از سوي دولت هند در برابر جادوگران به اجرا درآمد که هدفش جلوگيري از اجراي جادوي سياه در اين کشور بود . اگر شخصي به جادوگري پولي بدهد 6 ماه زنداني و 2000 روپيه جريمه مي‌شود و اگر کسي به جرم جادوگري دستگير شود، يک سال زنداني و 3000 روپيه جريمه مي‌گردد. در جارخند در سال 2001، 154 مورد و در سال 2002 ، 200 مورد جادوگري وجود داشت. ولي هنگامي که پای اين افراد به دادگاه رسيد، تنها 10% آنها کارشان به مجازات کشيد چون کسي حاضر نبود شهادتي اعمال جادوگرانه آنها بدهد زيرا مردم از شهادت دادن عليه جادوگران مي‌ترسيدند.