به‌تازگي اجسادي را در افغانستان يافتند كه 30 الي 45 روز ازمرگ آنها گذشته بود و مانند موميايي مي‌مانسنتد و متلاشي نشده بودند چون با اسلحه‌اي به قتل رسيده بودند كه هرگونه باكتري از بين برده بود. در ابتدا همه فكر مي‌كردند كه اين نوع مرگ فقط با استفاده از بمب‌هاي شيميايي بسيار قوي يا گازهاي سمي‌ مهلك ناشي شده. در صورتي كه اين مرگ تنها در اثر مواجهه با اسلحه وحشتناك پرتوي ذرات پرانرژي بود؛ سلاحي كه به راحتي حمل مي‌شود. البته در مورد ساخت و تهيه اين سلاح ابهامات بسياري وجود دارد، هيچ سپري در مقابل اين اسلحه مرگبار توان مقاومت ندارد. در هر وسيله‌اي به راحتي نفوذ مي‌كند، حتي پناهگاه‌هاي زيرزميني نيز از آن مصون نيستند. هيچ راهي براي فرار از آن نيست. تشعشعات و موج‌هاي دائمي‌ آن مي‌تواند به هر جايي كه فكر مي‌كنيد برود. مرگ را تنها در يك لحظه تحميل مي‌كند. سلاحي اعجاب‌انگيز است. تمامي‌ سيستم عصبي را مختل مي‌كند. تمام سلول‌هاي زنده در بدن مي‌ميرند و علاوه بر سلول‌هاي زنده هرنوع جرم، باكتري يا ميكرب در داخل بدن نيز از بين مي‌روند. اما از تاريخچه اين كشف علمي‌ و بزرگ تا اختراع يك وسيله مرگبار بگوييم.