بن آندر وود پسر 14 ساله‌اي است كه همراه خانواده‌اش در ساكرا‌منتو زندگي مي‌كند، او در سن 3 سالگی سرطان شبكيه گرفت و هر دو چشمش را از دست داد، اما اين باعث نشد كه او از زندگي عادي محروم شود. بن مي‌تواند با انرژي و به سرعت با اسكيتش در سرتاسر شهر حركت كند، و در بازي پلِي استيشن نيز مهارت بسياری دارد. او با استفاده از ايجاد صداهاي‌ كوتاه دائمي (كيليك) محيط و شرايط اطراف خود را تشخيص مي‌دهد.

اين نوجوان با استفاده از اكولوكيشن (echolocation) با دلفين ها ارتباط برقرار مي‌كند. اكولوكيشن روشي است كه از اصوات براي تعيين محل اشياء، انسان ها، فاصله ها و... استفاده می شود. افراد نابينا قادر خواهند بود با استفاده از اصوات راه خود را بيابند در حيوانات هم اين رفتار ديده مي‌شود به طوريكه حيوانات با انتشار صدا از خودشان و بازگشت مجدد صدا راهشان را يافته و ميزان فاصله شان را نسبت به اجسام متوجه مي‌شوند. دلفين ها و خفاش ها هم از اين حس برخوردارند.

اولين‌باري كه بن، از اكولوكيشن استفاده كرد زماني بود كه پسري به او سيلي زد و او توانست پاسخ سيلي اش را با سيلي ديگري بدهد. از زمانيكه بن چشم هايش را از دست داد از طريق حواس لامسه، چشائي و شنوائي با دنياي تاريكي مبارزه كرد و به اين ترتيب در استفاده از اكولوكيشن ماهر شد. اين همان روشي است كه دلفين ها براي فرار از دشمن استفاده كرده و با ايجاد امواج صوتي متوجه مي‌شوند كه كجا هستند. در يك سفر دريائي بن متوجه شد كه در اين استعداد خدادادي با دلفين‌ها شريك است. او قادر است از طريق شنيدن هر چيز آنرا ببيند، به اين ترتيب بن با گوش هايش مي بيند.

منبع:سايت سي.بي.اس

مترجم: کرشمه غریب